Páxinas

2011/09/10

Virxilio Fernández Cañedo (1925-2011)

Os contemplativos (Virxilio, 1988)

Prematuramente ten que ver a luz un dos sofás da Selva porque 8 de setembro faleceu o autor da fermosa pintura, Virxilio.

Un día soou o timbre, dixeron o seu nome e abriu pensando que se trataría de correo, despois duns minutos de escoitar tombos e voces polas escaleiras tiña na súa porta dous rapaces que lle traían un sofá, ela non mercara ningún sofá pero os datos da entrega eran os seus, o moble viña acompañado dun sobre cunha tarxeta coa mensaxe: ÍSPETE, TÓMBATE E CERRA OS OLLOS. Como non tiña sitio na casa indicoulles que o deixasen no medio e medio da sala, xa logo había pensar que facía con el, agora só podía intentar poñerlle nome ao autor de semellante agasallo.
Pensou que se facía o indicado habería de ter unha visita e espiuse e tombouse e cerrou os ollos e agardou a súa chegada.
O sofá resultaba cómodo malia non ser excesivamente largo senón máis ben un chisco curto para se poder estarricar toda. 
Pasaban os minutos e ninguén daba sinais de vida, pensou que quizais non sería unha visita senón unha chamada e procurou ansiosa o móbil no bolso, na cociña, na cama, ata atopalo apagado enriba do moble do baño. Acendeuno coa esperanza de ter algunha chamada perdida pero nada. Pousou o móbil á súa beira no chan e volveu a tombarse no sofá.
Tiña a rixidez xusta, amoldábase ao corpo sen se afundir, era realmente cómodo. Cos ollos cerrados pensou nas fermosas listas anchas en papaia e azul maia separadas polas finiñas douradas da tapicería que acariñaban a pel.
E alí tombada esqueceuse de si mesma e veulle o sono, e soñou mundos de cores imposibles mentres elas e eles entraron con cadansúa tarxeta no peto onde se podía ler: ENTRA, CALA, CONTEMPLA E MARCHA.

2011/09/08

Manuel María (1929-2004)

Fotografía tirada de Terra e Tempo


Manuel María, 7 anos sen a túa voz quebrada.

Setembro

(Final de Solos en la madrugada, filme de 1978 dirixido por José Luis Garci)

A vida empeza en setembro, tanto ten cando teñas as vacacións cada ano, que agora desaparecese agosto enteiro e sexan partidas, pero este é o mes de empezar aínda que xa non teñas que comprar forros para os libros nin caixas de plastidecores. No setembro dos zafiros e as caléndulas pensas que rápido marchou o verán, e case o ano todo, e mentres camiñas só cara a unha casa na que ninguén agarda por ti, calculas canto han tardar os salgueiros en estar nevados e márcaste prazos para novos obxectivos.   
Estamos en... 2011, somos adultos... en setembro... hai que facer algo... IMOS CAMBIAR DE VIDA!

2011/09/07

O cine dos últimos meses




Os filmes están ordenados por puntuación seguindo a clasificación selvática:

10 (Podería volver a vela mil veces. Esta é das miñas)

9 (Para lembrar, para volver a ver, para gozar diante da pantalla)
High Art (1998)
My fair lady (1964)
Yo confieso (1953)

8 (Tes que vela)
Ariane (1957)
Cisne negro (2010)
El aviador (2004)
El inocente (2011) 
Nowhere Boy (2009)
Sin límites (2011)
Yo soy el amor (2009) 

7 (Lémbrame que debería ir máis ao cine)
La impetuosa (1952)
Morning Glory (2010)

6 (Veña, si, por haches, por bes ou por cetas, si)
Burlesque (2010) 
Middle Men (2009)
Trust (2010)

5 (Non ocupar nin unha neurona lembrándoa)
El castor (2011)
Paycheck (2003)
Win win (2011)

4 (Como aburrise diante dunha pantalla)

3 (Mala)

2 (Sinxelamente insoportable)
El plan B (2010)

1 (Antes morta que volver a vela)
Cruzadas (2011)

2011/09/05

Campaña de animación á lectura 96




2011/08/15

Jesús del Pozo (1946-2011)


Morreu Jesús del Pozo, un dos grandes artistas da moda en España. 
Coma outros deseñadores de roupa ou de xoias e ultimamente tamén figuras do deporte e do cine, sumou á súa oferta de produtos asociados e de prestixio os perfumes.
No ámbito da perfumería feminina, no ano 1992 principiou con Duende, que logo xa se había de converter nun clásico.

Catro anos despois seguiulle Esencia de Duende.


En 1997 Halloween, cun enfoque moito máis fresco axiña se fixo a máis recoñecible das súas fragrancias.

Logo habían de vir variacións ata que en setembro de 2010, saía ao mercado a derradeira das súas creacións, Ámbar, con ese medallón tan característico e esa imitación en cristal das formas arredondadas do ámbar natural non é para todos os días, senón para cando procuras que a túa pel exhale un olor determinado e especial. Gardareino como un talismán, como facían os fenicios.



2011/08/14

Entre lamber e morder



Nas terrazas de verán os temas son completamente diferentes aos das mesas interiores que nos acollen noutras épocas do ano.
Atrapados baixo os parasoles e para evitar o sopor das primeiras horas da tarde as conversas reláxanse e derivan en mensaxes ambiguas, sen evolución coherente, pero que provocan o riso dos congregados. Como quen non quixo a cousa, e partindo dun solombo demasiado pouco feito, a conversa foi dar nos xeitos de morder e as súas variedades, puxemos os dentes a traballar e trabamos e abocamos.
Alguén lembrou aquilo de "máis vale lamber que morder", pero véndote alí sorrindo as ocorrencias alleas mentres tomabas a túa bóla de xeado, o meu desexo oscilaba entre darche a morder a miña queixada para que a abocases ben cos teus dentes perfectamente aliñados ou que te dedicases a lamber lentamente o meu colo coa túa lingua xeada.

2011/08/12

Noutras mans


Ultimamente gústame imaxinarte noutras mans, rodeado de mans, toqueteado, sobado, manoseado, abandonado a mans alleas, saboreando o pracer que che provocan mentres o teu goce fai de min unha voyeur prisioneira.