GÚSTANNOS OS NEOFALANTES DO GALEGO

e as NEOFALANTAS tamén :)

Pois si, ademais de entrar no asunto, collinlle gusto e montei un grupo.
Todo comezou cando vin en Vieiros un dedo inquisitorial acusando a unha muller de NEOFALANTE. Todo iría ben se ese dedo apuntase a ela como modelo que se debería seguir para a normalización da nosa lingua, mais non, o que pretendía era denunciar o cambio lingüístico para o galego.
O caso é que o dedo unido a unha ferramenta de Facebook que che permite crear grupos deu en GÚSTANNOS OS NEOFALANTES DO GALEGO. As persoas pertencentes a este grupo declaramos que nos gustan os neofalantes, e comprometémonos a acoller con espírito fraternal a calquera que se queira animar a usar a nosa lingua. Creeino o 4 de febreiro de 2009, e cinco días despois xa conta con 187 persoas.
Agora hai aberta unha discusión iniciada por unha suxestión de Olga Patiño sobre canto se pode considerar que dura a condición de neofalante.
Convido desde a Selva a cantos por aquí paseades a formar parte desta iniciativa que agora comeza.

Os meus 3 primeiros pasos no mundo Facebook

Si, abrín conta no Facebook.
1º PASO: Nesta colectividade paralela podes atopar a boa parte do blogomillo e sorprenderte moito ao ver que te coñecen persoas das que ti ignorabas a súa existencia.
2º PASO: As reaccións:
1) Xa me tardaba vela por aquí.
2) Por fin chegas.
3) Xa sabía eu que ía picar no fedello este.
etc.
3º PASO: Isto fomenta o cotilleo, quen é amigo de quen, quen está en que grupos, etc.

A volta ao mar

[Fotografía de X]

Foron pasando os días e por unhas cousas ou por outras non dei feito un post da miña volta ao mar despois de tanto tempo.
Hai un par de semanas Dornacity devolveume as gaivotas, o vento salgado e a paisaxe libre e aberta do océano, ummm, que gozada!
E aínda tiña máis sorpresas, unha sesión vermú na terraza da ágora cos novos amigos e na que apareceu por sorpresa entre os que entraban e saían un agasallo, o home de Maryland coa súa marabillosa historia da cruz envelenada. Entre cañas e tapas de paella resultou unha sesión de risoterapia magnífica.
Aínda a fin de semana me había tratar como unha emperatriz chinesa pero esa historia queda para outro día.
Outra versión da mesma realidade.