É curioso, primeiro souben dela, e logo souben que era ela. Pagaron a pena a camiñata e os beizos mourados da friaxe, xa teño a súa última obra nas miñas mans.
Despois de días sen actividade blogueira tiña pensado escribir un post sobre as pontes, as vacacións e as ausencias, mais unha recente e pracenteira visita a Brétemas fíxome cambiar de opinión e volvo con arte. Espero que gocen coa actuación do señor Jerome Murat tanto como o fixen eu.
Estou esgotada, non podo máis.
